Showing posts from May, 2007

Some Reflections on Cherry Blossoms

If I pluck them
The thumb of my hand will defile
Standing in the meadows as they are
I offer these wind-blown flowers
To the Buddha
Of the Past
The Present
The Future.

-Empress Komio

They(Cherry flowers) are not cowards, like men. Some flowers glory in death--certainly the Japanese cherry blossoms do, as they freely surrender themselves to the winds. Anyone who has stood before the fragrant avalanche at Yoshino or Arashiyama must have realized this. For a moment they hover like bejewelled clouds and dance above the crystal streams; then, as they sail away on the laughing waters, they seem to say: "Farewell, O Spring! We are on to eternity."

- Kakuzo Okakura

Sick and feverish
Glimpse of cherry blossoms
Still shivering.
-Akutagawa, Ryunosuke
Cherry blossoms,
So many things on my mind
Bloom and go


Pencil poised Nothing on the paper But cherry petals

-Anonymous Cherry blossoms Their only warmth Cool in moonlight

In silence
The Blossoms

-Anonymous Verily, verily no nation of…

A Poem by My Sister

ਕਿੱਕਰਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ,
ਹਾਏ! ਕਿੱਕਰਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਨੀ,
ਸੋਹਣੇ-ਸੋਹਣੇ, ਨਿੱਕੇ-ਨਿੱਕੇ,
ਕਿਸੇ ਦੇ ਨਾ ਤੁੱਲ ਨੀ,
ਰੁਲਦੇ ਪਏ ਕੀਕਣ
ਪੈਰੀਂ ਅਣਮੁੱਲ ਨੀ,
ਹਾਏ! ਕਿੱਕਰਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਨੀ।

ਕੇਡੇ ਨੇ ਇਹ ਸੋਹਣੇ,
ਕੇਡੇ ਨਿੱਕੇ-ਨਿੱਕੇ ਨੀ,
ਟਾਹਣੀਆਂ ਨਾਲ ਝੂਲਦੇ
ਜਿਉਂ ਸੁਨਹਿਰੇ ਟਿੱਕੇ ਨੀ,
ਹਾਏ! ਕਿੱਕਰਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਨੀ।

ਕਿਤੇ ਨਹੀਓਂ ਵਿਕਦੇ,
ਕਿਤੇ ਨਹੀਓਂ ਮਿਲਦੇ,
ਹਵਾ ‘ਚ ਖੇਲਦੇ
ਕੇਡੇ ਅਣਮੁੱਲ ਨੀ,
ਕਿੱਕਰਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ
ਹਾਏ! ਕਿੱਕਰਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਨੀ।

ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਦਮਾਂ ‘ਚ
ਧਰਤ ‘ਤੇ ਲੇਟੇ,
ਨਿੱਕੜੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੇ
ਜਿੰਦੜੀ ਦੇ ਕੇਡੇ ਅਰਥ ਸਮੇਟੇ,
ਕਿੱਕਰਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ
ਹਾਏ! ਕਿੱਕਰਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਨੀ।

-ਪ੍ਰਭਸ਼ਰਨਜੋਤ ਕੌਰ
ਛਾਂ ਤੇਰੀ ਬੇਮੁੱਲ ਨੀ ਮੈਂ ਕੀਕਣ ਪਾਵਾਂ ਮੁੱਲ ਨੀ ਮੇਰਾ ਜੀਅੜਾ ਜਾਂਦਾ ਹੁੱਲ ਨੀ ਤੂੰ ਜਦ ਵੀ ਕਿਧਰੇ ਮਹਿਕਦੀ।
ਮਨ ਪਾਪੀ ਮੇਰਾ ਬੰਦ ਨੀ ਅੰਗ ਅੰਗ ਹੋਇਆ ਮੰਦ ਨੀ ਕਿੰਜ ਢਾਵਾਂ ਉੱਚੜੀ ਕੰਧ ਨੀ ਤੂੰ ਪਾਰ ਦੀਵਾਰੋਂ ਠਹਿਕਦੀ।
. ਮੇਰੀ ਬਾਤ ਹੈ ਬੜੀ ਪੁਰਾਣੀ ਨੀ ਉਹ ਘੜੀ ਸੁਹਾਉਣੀ ਆਉਣੀ ਨੀ ਤੇਰੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਖ ਮੈਂ ਲਾਉਣੀ ਨੀ ਜਿਸ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਨੀਂਦਰ ਸਹਿਕਦੀ।
. ਤੂੰ ਘਟ ਘਟ ਦੇ ਵਿੱਚ ਮਹਿਕਦੀ ਹਰ ਕਣ ਦੇ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਠਹਿਕਦੀ ਮਨ ਮੈਂਡੇ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਹਿਕਦੀ।

-ਪ੍ਰਭਸ਼ਰਨਬੀਰ ਸਿੰਘ

Our Beautiful Mother Earth

Who says that Earth is not at the centre of the universe. A mother is always the centre of universe for her children.

Thus Spoke Zarathustra

I am reading Nietzsche’s Thus Spoke Zarathustra. She is certainly more than a book. She is more like an enigma. Anyone who dares to read her earnestly can experience a powerful spell cast by her mysterious aphorisms. The first thing which I noticed about her is that this book can’t be read indoors just because she is not just a thing to be read. Rather, she has a life of her own and one can only be a friend or enemy of her. And some solitary soul like mine can also fall in love with her. Yes, I am indeed in love with her. And our rendezvous only takes place whenever I am under the open sky where my eyes converse with widest horizons and breezes gently play with my limbs. Where birds are singing and flowers are blooming with the greatest joy. Nothing more can be said for true Love always loves to be silent. Here is the quote which is closest to my heart:

Brave, unconcerned, mocking, violent- that’s what wisdom wants us to be; she is a woman, and always loves only a warrior.

Some Shots from my Morning Walks

These pictures are shot with my sister's new camera phone (SonyEricsson W810i). But unfortunately, it couldn't capture the fragrance.

ਰੋਨੇ ਸੇ ਔਰ ਇਸ਼ਕ ਮੇਂ ਬੇਬਾਕ ਹੋ ਗਏ ਧੋਏ ਗਏ ਹਮ ਐਸੇ ਕਿ ਬਸ ਪਾਕ ਹੋ ਗਏ। -ਮਿਰਜ਼ਾ ਗਾਲਿਬ